Zondag 16 november 2008 | Het vogelpoepje
1 Korinthiers 5: 1 en 2: "Het is algemeen bekend dat er een geval van ontucht bij u is dat zelfs bij de heidenen niet voorkomt: er is iemand die met de vrouw van zijn vader leeft. En u blijft maar trots op uzelf. Zou u niet eerder geschokt en bedroefd moeten zijn?"
Een aantal weken terug betrapte ik me erop dat ik helemaal opging in mijn christelijke wereldje. Stuk voor stuk enthousiaste christelijke jongeren. Ik merkte dat er in mij een soort trots ontstond. Een soort trots omdat 'wij zo enthousiast zijn', 'wij zulke drukbezochte bijeenkomsten hebben' en 'wij zo geestelijk bezig zijn'.
In 1 korinthiers 5 vers 6 staat: "U hebt geen enkele reden om zo zelfvoldaan te zijn. Weet u niet dat al een beetje desem het hele deeg zuur maakt?" Of, om het even om te zetten naar duidelijke taal: "Drink jij een glas water nog leeg als er een klein vogelpoepje in zit?"
Een klein beetje zuurdesem maakt het hele deeg zuur, zoals een vogelpoepje een heel glas water vies maakt - hoewel 98% gewoon heerlijk helder water is. Zo denk ik dat de minimaal 2% zonde in mijn christelijke wereldje bij ons al elk spoor van trots hoort te wissen.